VerEnglishing?

Gepubliceerd op 12 april 2021 om 10:44

Pas geleden las ik een artikel in de krant met de kop: ’Kinderen maken steeds meer ‘Engelse fouten’ in Nederlandse woorden: app en vloed of coolcast’. Een leerkracht die deze fouten opmerkte, moest erom lachen.

Maar is dit wel om te lachen? Feit is dat de Engelse taal niet meer weg te denken is uit onze samenleving. De uitverkoop is ‘sale’, je vaardigheden zijn je ‘skills’ en zo kan ik nog wel even doorgaan. Zelfs een tekstschrijver is een copywriter… En ja, ik moet toegeven: de gevoelswaarde bij het woord copywriter is heel anders dan bij het woord tekstschrijver. En een salesmanager heeft toch net een hogere status dan een verkoopleider…

Er is niets mis met Engelse woorden in het Nederlands, ze kunnen soms zelfs ontzettend handig zijn. Hoe leg je bijvoorbeeld, heel in het kort, uit dat jij bijvoorbeeld graag stiekem chocolade snoept? Dan is de term ‘guilty pleasure’ wel heel handig.

Waar ik me aan erger is dat sommige mensen, om iets extra kracht bij te zetten, bijvoorbeeld zeggen/schrijven: ‘Dat is echt een ‘fcking strong wijf’ of dit is echt ‘fcked-up’. Daar krijg ik de kriebels van eerlijk gezegd.

Om even terug te komen op het krantenartikel: ik vind het niet gek dat kinderen deze fouten maken. Ze krijgen er steeds meer mee te maken op internet, tv, in het straatbeeld. Ze gamen, appen en noem maar op. Volgens Marc van Oostendorp, hoogleraar Nederlands aan de Radboud Universiteit, is verkeerd spellen op zich niet zo’n probleem. Toch maakt hij zich wel zorgen: “Dat drukt ons weer met de neus op het akelige feit dat Nederlandse kinderen relatief weinig lezen én, zo laat internationaal onderzoek zien, er ook minder plezier aan beleven.’’

 

How doen jullie see that?!


«   »